
โรคเก๊าท์ (Gout) เป็นโรคข้ออักเสบที่เกิดจากระดับ กรดยูริกในเลือดสูง เป็นเวลานานจนตกผลึกในข้อ เมื่อผลึกเหล่านี้กระตุ้นให้ข้ออักเสบ จะเกิดอาการปวด บวม แดง ร้อนอย่างรุนแรง โดยเฉพาะที่ “โคนนิ้วหัวแม่เท้า” หรือข้อเท้า และถ้าไม่ได้ควบคุมระดับยูริกอย่างเหมาะสม ผลึกยูริกจะสะสมเรื่อย ๆ จนทำลายข้อได้ถาวร
การรักษาเก๊าท์จึงไม่ได้มีแค่ “กินยาแก้ปวดตอนข้ออักเสบ” เท่านั้น แต่ต้องมีแผนควบคุมระยะยาวเพื่อรักษาให้ถึงรากของโรค คือ ลดระดับกรดยูริกให้ต่ำกว่าค่าที่เสี่ยงเกิดผลึกใหม่ครับ
เป้าหมายของการรักษาโรคเก๊าท์
ระยะเฉียบพลัน: ลดการอักเสบและบรรเทาอาการปวดให้เร็วที่สุด
ระยะยาว: ควบคุมระดับกรดยูริกในเลือดให้ต่ำพอ เพื่อป้องกันการกลับมาอักเสบซ้ำและละลายผลึกเดิมที่ค้างอยู่ในข้อ
การใช้ยาอย่างถูกต้องในแต่ละระยะ
1. ช่วงข้ออักเสบเฉียบพลัน (ปวด บวม แดง ร้อน)
ใช้ยา แก้อักเสบกลุ่ม NSAIDs เช่น naproxen, diclofenac หรือ indomethacin ภายใต้คำแนะนำแพทย์ หากมีโรคกระเพาะ ไต หรือหัวใจ ควรหลีกเลี่ยงหรือปรับขนาดยา
ยา colchicine ใช้ลดการอักเสบของข้อโดยตรง เหมาะสำหรับช่วงเริ่มอาการหรือใช้ป้องกันการอักเสบซ้ำขณะเริ่มยาลดยูริก
ยาสเตียรอยด์ (prednisolone) อาจใช้ในรายที่ปวดมากหรือมีโรคประจำตัวที่ห้ามใช้ยาแก้อักเสบทั่วไป
ข้อสำคัญ:
⛔️ ห้ามเริ่มยาลดกรดยูริก (เช่น allopurinol หรือ febuxostat) ระหว่างที่ข้อยังอักเสบอยู่ เพราะจะกระตุ้นให้ข้ออักเสบมากขึ้น ควรเริ่มหลังอาการปวดสงบแล้วอย่างน้อย 2 สัปดาห์
2. ช่วงควบคุมระยะยาว (เมื่อข้อไม่อักเสบแล้ว)
จุดประสงค์คือ ลดระดับกรดยูริกให้ต่ำกว่า 6.0 mg/dL (และถ้ามีผลึกยูริกหรือก้อนโทฟัสสะสม ควรต่ำกว่า 5.0 mg/dL)
ยาลดกรดยูริกหลักมี 2 กลุ่ม:
ยาลดการสร้างกรดยูริก (Xanthine oxidase inhibitors)
ยาทั้งสองชนิดไม่ลดปวดทันที แต่ใช้ระยะยาวเพื่อละลายผลึกยูริกเดิมและป้องกันการเกิดใหม่
ยาช่วยขับกรดยูริกทางไต (Uricosuric drugs) เช่น Probenecid เหมาะกับผู้ที่ไตยังดีและไม่มีนิ่วในไต ต้องดื่มน้ำมากกว่า 2 ลิตร/วัน
หมอจะเลือกยาหรือผสมตามระดับยูริก การทำงานของไต และการตอบสนองของผู้ป่วยแต่ละราย
3. ยาป้องกันการอักเสบช่วงเริ่มยาลดยูริก
ในช่วง 3–6 เดือนแรกที่เริ่มยาลดกรดยูริก อาจมีอาการข้ออักเสบซ้ำได้ เพราะผลึกยูริกเริ่มละลายออกจากข้อ จึงนิยมให้ยากลุ่ม colchicine ขนาดต่ำ (0.5–1 มก./วัน) หรือ NSAIDs ขนาดต่ำร่วมด้วยในระยะนี้ เพื่อป้องกันอาการกำเริบ
การติดตามและควบคุมค่ากรดยูริก
ตรวจเลือดทุก 2–3 เดือนในช่วงเริ่มยา และทุก 6 เดือนเมื่อระดับคงที่
เป้าหมายคือ กรดยูริก ≤ 6 mg/dL (หรือต่ำกว่า 5 mg/dL หากมีก้อนโทฟัส)
การหยุดยาด้วยตนเองมักทำให้ค่ากรดยูริกกลับขึ้นภายในไม่กี่เดือน และโรคกำเริบอีก
ข้อแนะนำสำคัญในการใช้ยา
ห้ามหยุดยาเองแม้อาการหาย เพราะยาทำหน้าที่ป้องกันผลึกเกิดใหม่
แจ้งแพทย์หากมีผื่น คัน หรืออาการแพ้ โดยเฉพาะในผู้ใช้ allopurinol
ดื่มน้ำมากกว่า 2 ลิตร/วัน เพื่อช่วยขับกรดยูริกและลดโอกาสเกิดนิ่วในไต
หลีกเลี่ยงเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ เบียร์ น้ำอัดลม อาหารทะเล เครื่องใน และซุปเข้มข้น
รักษาน้ำหนักตัวให้อยู่ในเกณฑ์ ลดอาหารพิวรีนสูง และออกกำลังกายสม่ำเสมอแบบไม่กระแทก
สรุป
การรักษาโรคเก๊าท์ให้ได้ผล ต้องดูแลทั้ง “ระยะเฉียบพลัน” และ “ระยะควบคุมระยะยาว” ร่วมกัน จุดสำคัญคือ คุมระดับกรดยูริกให้ต่ำกว่า 6 mg/dL อย่างต่อเนื่อง และไม่หยุดยาด้วยตัวเอง เพราะผลึกยูริกที่สะสมในข้อใช้เวลาหลายเดือนถึงหลายปีในการละลายหมด
เมื่อรักษาต่อเนื่องและปรับพฤติกรรมควบคู่กัน ผู้ป่วยเก๊าท์สามารถใช้ชีวิตได้ปกติ ไม่ต้องทนกับข้ออักเสบซ้ำ และลดความเสี่ยงต่อโรคไตจากกรดยูริกได้ในระยะยาวครับ
บทความนี้ให้ข้อมูลทั่วไป หากอาการไม่ดีขึ้นควรปรึกษาแพทย์
สามารถปรึกษาปัญหากระดูกและข้อ หรืออาการปวด ได้ที่
ผศ.นพ.ธนินนิตย์ ลีรพันธ์ (หมอเก่ง)
ผู้เชี่ยวชาญโรคกระดูกและข้อ
สอบถามปัญหาโรคกระดูกและข้อ ปวดหลัง ปวดคอ ปวดเข่า ปวดไหล่ กระดูกพรุน ได้ครับ
📱 Line ID: @doctorkeng โทร 081-5303666
#เก๊าท์ #กรดยูริก #ยาเก๊าท์ #ปวดข้อ #หมอเก่ง #สุขภาพข้อ